Φιλοσοφία, Θεολογία, Τεχνητή Νοημοσύνη

Η βαθύτερη επίγνωση δεν γεννιέται μέσα από την απλή προσθήκη γνώσεων, αλλά από την αφαίρεση περιττών εννοιών, από την αφαίρεση όσων εμποδίζουν την καθαρότητα της θέασης. Η ουσία της κατανόησης βρίσκεται συχνά στην απόσταση που παίρνουμε από το προφανές, στην κίνηση απομάκρυνσης που μας επιτρέπει να δούμε το αληθινό πρόσωπο των πραγμάτων, εκείνο που κρύβεται κάτω από τη συνήθη επιφάνεια. Κάθε πυκνό νόημα είναι μια πρόσκληση σε μια εσωτερική μετακίνηση, σε μια σιωπηλή παραδοχή ότι οι σημαντικότερες αλήθειες δεν είναι εκείνες που μπορούμε εύκολα να εκφράσουμε, αλλά εκείνες που κατοικούν στην άκρη της σιωπής, στο σημείο όπου η γλώσσα υποχωρεί μπροστά στο μεγαλείο της εμπειρίας. Η σκέψη γίνεται έτσι μια πράξη λιτότητας, μια πράξη μείωσης που οδηγεί όχι στη φτώχεια, αλλά στην πλούσια ελευθερία μιας καθαρής αντίληψης. Τότε, αυτό που απομένει δεν είναι απλά αυτό που γνωρίζουμε, αλλά αυτό που είμαστε πραγματικά σε θέση να δούμε και να βιώσουμε άμεσα, χωρίς να παρεμβάλλεται τίποτε άλλο εκτός από...

Και στο κάτω κάτω ξέρει κανείς γιατί κάνει ό,τι κάνει; Ξέρει κανείς γιατί λέει όσα λέει; Ξέρει κανείς γιατί δημιουργεί και τι στο καλό είναι ο ιδιος ο προσανατολισμός της δημιουργίας πριν το παραχθέν έργο; Και άντε πες ότι έκανες ό,τι έκανες. Γιατί στρεφόμαστε στο επόμενο σαν το περασμένο να μην συνέβη ποτέ; Και εγώ ξέρω νομίζεις αν είχα να πω κάτι έτσι για να το πω; Ή μήπως όλα είναι μια μετάδοση του άρρητου - που μεν γνωρίζουμε το σχήμα  αλλά ποτέ το περιεχόμενό του; Επικοινωνία λοιπόν. Τί είχαμε να επικοινωνησουμε και δεν το είπαμε;  Ιδού το κενό